record با دو تکیه و دو نقش

در یک تلفظِ رایجِ بریتانیایی، اسمِ record به صورت /ˈrek.ɔːd/ است: REcord. فعلش /rɪˈkɔːd/ است: reCORD. این دو را در جمله ببینید: Keep a record، «ثبتش را نگه دار»؛ Record the meeting، «جلسه را ضبط کن». معنی و نقشِ دستوری راهنمای تلفظ‌اند.

واکه‌ها هم همراهِ تکیه تغییر می‌کنند؛ فقط داد زدنِ یک هجا کافی نیست. هر دو مدخل را در فرهنگ صوتی بشنوید و بعد جمله‌ها را با سرعتِ معمول بگویید.

آزمون کوتاه: در We recorded a record ضرب کجاست؟ در فعلِ recorded روی هجای دوم و در اسمِ record روی هجای اول. این الگو کمک می‌کند، ولی قرار نیست همهٔ جفت‌های اسم و فعل همین‌طور باشند.