سؤال پرسیدن: ترتیب درست کلمه‌ها

در فارسی فقط با عوض کردن لحن، جمله‌ی خبری سؤالی می‌شود: «تو تهران زندگی می‌کنی؟». همین کار را در انگلیسی بکنید (“You live in Tehran?”)، منظورتان را می‌فهمند، اما بیشتر شبیه تعجب است تا یک سؤال واقعی. سؤال انگلیسی ترتیب مخصوص خودش را دارد.

الگو: Q-A-S-M

فعل کمکی را زمان جمله تعیین می‌کند: do/does/did برای زمان‌های ساده، be برای استمراری، have برای کامل، یا یک فعل وجهی (can، will، should). اگر فعل جمله فقط be باشد، کافی است جایش را با فاعل عوض کنید: Where is she?

وقتی who یا what خودش فاعل است

مقایسه کنید:

• Who did you call? — به چه کسی زنگ زدی؟ (who مفعول است)
• Who called you? — چه کسی به تو زنگ زد؟ (who فاعل است ← did نمی‌آید)

با what هم همین‌طور: What happened? (چی شد؟) نه What did happen?

سؤال مؤدبانه ترتیب عادی دارد

شروع کردن با Do you know…? یا Could you tell me…? سؤال را نرم‌تر می‌کند؛ و قسمت دوم به ترتیب جمله‌ی خبری برمی‌گردد و do/did هم نمی‌گیرد:

• Where is the bank? ← Could you tell me where the bank is? (می‌شه بگید بانک کجاست؟)
• What time does it open? ← Do you know what time it opens?

اشتباه‌های کلاسیک

“Where you live?” (do جا افتاده) · “What means this word?” ← What does this word mean? · “Do you know where is the toilet?” ← Do you know where the toilet is?

برای بخش‌های زیرخط‌دار سؤال بسازید

1. She works in a hospital.
2. They arrived at midnight.
3. My brother broke the window.
4. I've been waiting for an hour.
5. This word means happy.
6. (مؤدبانه) The museum closes at 6. ← Do you know…?