آن بخش آرامِ کار داوطلبانه
تفاوت انتظار و تجربهٔ یک داوطلب کتابخانه را از حرف‌هایش پیدا کنید.
متن آموزش
مصاحبه‌کننده یک تصویر ساده از کار کتابخانه دارد؛ داوطلب آن را اصلاح می‌کند. That's what I expected, but... مرزِ انتظار و واقعیت است. دو مراجعه‌کننده‌ای را هم که مثال می‌زند به خاطر بسپارید.
Interviewer: You volunteer at the library. Do you spend the whole time putting books on shelves?
Volunteer: That's what I expected, but I mostly help visitors find what they need. One man wanted a cookbook with simple meals; a teenager needed a quiet place to work. I didn't have to know every book. I just had to listen and ask another librarian when I wasn't sure.
Interviewer: Has anything surprised you?
Volunteer: How many different reasons people come in. It's a calm place, but it isn't a silent one.
- فکر می‌کرد بیشتر چه کاری بکند؟
- در عمل بیشتر چه می‌کند؟
- اگر جواب سؤالی را نداند چه می‌کند؟
پاسخ: کتاب‌ها را در قفسه بچیند؛ به مراجعه‌کننده‌ها کمک می‌کند چیز موردنیازشان را پیدا کنند؛ از کتابدار دیگری می‌پرسد. «آرام، اما نه ساکت» از «پرسروصدا» یا «کاملاً ساکت» دقیق‌تر است.