اندازه‌ای که روی برچسب نوشته
در مکالمهٔ فروشگاه، اندازه و رنگ را دنبال کنید تا کالای نهایی را اشتباه نگیرید.
متن آموزش
روی کاغذ سه ستون بکشید: رنگ، اندازه، نتیجه. مشتری چند پیراهن را بررسی می‌کند و آخری را هم نمی‌خرد. گفت‌وگو را دو بار بلند بخوانید؛ بار دوم نقش‌ها را عوض کنید. این‌طوری تغییر انتخاب‌ها بهتر در ذهن می‌ماند.
Shop assistant: Can I help you?
Customer: I'm looking for a blue shirt in medium.
Shop assistant: We have this one in blue, but it's small. We have medium in green.
Customer: Can I try the green one?
Shop assistant: Sure. The changing room is on your left.
Customer: It fits, but I don't like the colour. Do you have the blue one in large?
Shop assistant: Yes, here it is.
Customer: I'll try it. Oh, it's too big. I'll leave it, thanks.
- در آغاز چه رنگ و اندازه‌ای می‌خواهد؟
- چرا پیراهن سبز مناسبش نیست؟
- پیراهن آخر چه مشکلی دارد؟
- چیزی می‌خرد؟
جواب‌ها: آبی، سایز متوسط؛ سبز اندازه است ولی رنگش را دوست ندارد؛ آبیِ بزرگ زیادی گشاد است؛ نه. I'll leave it در این موقعیت راه مؤدبانه‌ای برای گفتنِ «نمی‌برمش» است.