اسم را بپرسید، حدس نزنید

اسمِ آدم‌ها مهم است. وانمود کردن به اینکه درست شنیده‌اید ممکن است از دوباره پرسیدن دست‌وپاگیرتر شود. I didn't catch your name یعنی «اسمت را درست نشنیدم» و Could you spell that for me? یک درخواست مؤدبانه است، نه دستور.

Reza: Sorry, I didn't catch your name.

Neda: It's Neda.

Reza: Could you spell that for me?

Neda: N-E-D-A.

Reza: Neda. Thank you. I'm Reza.

Neda: Nice to meet you, Reza.

حروف را با سرعت معمول بگویید. در جای شلوغ، بعد از هجی کردن نام را کامل تکرار کنید تا اگر اشتباه بود، طرف مقابل اصلاح کند.

تمرین دونفره: از نامِ واقعیِ یکی از آشناها استفاده کنید. هم‌تمرینی یک بار تکرار نام و یک بار هجی آن را بخواهد. بعد نقش‌ها را عوض کنید. هدف درست فهمیدن اسم است، نه تند حرف زدن.