یک پاراگراف، یک حرف روشن

جملهٔ اول می‌تواند به خواننده بگوید این پاراگراف قرار است کجا برود. My favourite place to study is the small library near my house مسیر را نشان می‌دهد. جمله‌های بعد باید به «چرا آنجا؟» جواب بدهند. اگر ناگهان دربارهٔ مسابقهٔ فوتبال فردا بنویسیم، خواننده از مسیر بیرون می‌افتد.

نمونهٔ پاراگراف

My favourite place to study is the small library near my house. In the mornings, its reading room is quiet and bright. The tables are wide enough for my notebook and laptop. When I need a break, I walk around the little garden outside and return with a clearer head.

جملهٔ اول را بپوشانید. آیا از بقیهٔ جزئیات می‌شود حدس زد حرف اصلی چه بوده؟ اگر بله، پاراگراف یک‌دست است.