در هتل

این سه گفت‌وگو را به احتمال زیاد در هتل خواهید داشت؛ و هر کدام یک تله‌ی کوچک دارد.

۱. پشت تلفن: رزرو

— Good morning, Park Hotel.
— Hi, I'd like to book a room for the 12th to the 15th of May. (می‌خواستم از ۱۲ تا ۱۵ مه یک اتاق رزرو کنم.)
— Certainly. Single, double or twin?
— A double, please. Is breakfast included? (صبحانه دارد؟)
— Yes, it is. That's 90 euros a night.

تله: double یعنی یک تخت بزرگ. twin یعنی دو تخت جدا. با دوستتان سفر می‌کنید؟ احتمالاً twin می‌خواهید!

۲. در پذیرش: ورود

— Hello, I have a reservation under the name Rahimi. (به اسم رحیمی رزرو دارم.)
— Welcome! Can I see your passport, please? … Here's your key card. You're in room 408. Check-out is at 11.
— What's the Wi-Fi password?
— It's on the card.

تله: check in و check out فعل‌اند (دو کلمه)، اما check-in و check-out اسم: What time is check-in? (ساعت پذیرش چند است؟)

۳. یک مشکل

— Hi, this is room 408. I'm afraid the air conditioning isn't working, and it's really hot. (متأسفانه کولر کار نمی‌کند و خیلی گرم است.)
— I'm so sorry. I'll send someone up right away.
— Thank you. Also, could I have a wake-up call at 6 tomorrow? (می‌شود فردا ساعت شش برای بیدار شدن زنگ بزنید؟)

تله: جمله‌ی “The air conditioning is broken!” غلط نیست، ولی I'm afraid… isn't working کمک سریع‌تر و دوستانه‌تری به دنبال دارد.

کوییز سریع

1. You arrive and there are no free rooms. The hotel is ___.
2. You leave the hotel and pay. You ___.
3. Two friends want separate beds. They book a ___ room.
4. You want food in your room at midnight. You call ___.
5. The sign outside says “No ___” — there are no rooms left.