رفت‌وآمد در شهر: وسایل حمل‌ونقل

ترافیک تهران موضوع حرف همیشگی همه است. پس بیایید مطمئن شویم می‌توانید به انگلیسی هم از آن گله کنید!

چطور می‌روی سر کار؟

I go by metro. / I take the bus. / I drive. / I walk — I go on foot.

دقت کنید: by car، by bus بدون حرف تعریف. اما وقتی از یک وسیله‌ی مشخص حرف می‌زنید، حرف اضافه و حرف تعریف لازم است: in my car، on the 8 o'clock bus.

get on یا get in؟

رسیدن یا جا ماندن

If we run, we can catch the bus! (اگه بدویم به اتوبوس می‌رسیم!) — Too late, we've missed it. (دیر شد، جا ماندیم.) «بهش رسیدیم / بهش نرسیدیم» در انگلیسی همین دو فعل است.

رفت‌وآمد یک صبح

I leave home at 7:15 and walk to the metro station. During rush hour the trains are packed, so I sometimes wait for the next one on the platform. I get off at Imam Khomeini station and change to line 2. On bad days, when there's a problem on the line, I take a taxi — and sit in a traffic jam for forty minutes.

(ساعت هفت و ربع راه می‌افتم، ساعت شلوغی قطارها پرند و گاهی روی سکو منتظر قطار بعدی می‌مانم، در ایستگاه امام خمینی پیاده می‌شوم و خط عوض می‌کنم؛ روزهای بد هم تاکسی می‌گیرم و چهل دقیقه توی ترافیک می‌مانم.)

اشتباه‌های رایج

“I go to work with bus” ✗ ← by bus ✓ · “I came by foot” ✗ ← on foot ✓ · “I lost the train” ✗ (ترجمه‌ی «قطار را از دست دادم») ← I missed the train ✓

جای خالی را پر کنید

1. Hurry up! We need to ___ the 9:30 train.
2. I usually go to school ___ bike.
3. Our taxi is here. Let's ___.
4. Excuse me, where do I ___ for the museum? — At the next stop.
5. Sorry I'm late — I ___ the bus.
6. Is it far? Can we go ___ foot?