might، may، could: شاید آره، شاید نه

دوستتان می‌پرسد: “Are you coming to the party on Friday?” مطمئن نیستید. می‌توانید بگویید “Maybe I'll come” و غلط هم نیست. ولی یک انگلیسی‌زبان به احتمال زیاد می‌گوید: “I might come. It depends on work.” (شاید بیایم. بستگی به کار دارد.)

چقدر مطمئنید؟

may کمی رسمی‌تر است و احتمال را کمی بیشتر نشان می‌دهد؛ might در گفتار از همه رایج‌تر است؛ could معمولاً یک گزینه‌ی ممکن را پیشنهاد می‌کند: “Where's Ali?” — “He could be at the gym.” (شاید باشگاه باشد.)

تله‌ی منفی

• She might not come. = شاید نیاید.
• She couldn't be at home. = امکان ندارد خانه باشد.

پس برای «شاید نه» از might not یا may not استفاده کنید، هیچ‌وقت couldn't.

maybe یا might؟

Maybe (یک کلمه) قید است و معمولاً اول جمله می‌آید: Maybe it will rain. Might فعل وجهی است و قبل از فعل اصلی می‌نشیند: It might rain. هر دو را با هم نیاورید؛ “Maybe it might rain” تکراری به گوش می‌رسد، مثل «شاید احتمالاً». may be (دو کلمه) هم فعل است: It may be true. (شاید درست باشد.)

سؤال پرسیدن

Might you…? کمتر شنیده می‌شود. به‌جایش: Do you think you'll come? / Is it possible that…? / Are you likely to…?

با might / may / could بازنویسی کنید

1. Perhaps I'll buy a new phone next month.
2. Maybe the restaurant is closed on Mondays.
3. It's possible that they don't know the address.
4. Perhaps we'll go to the north for Nowruz.
5. Maybe he's stuck in traffic.

جواب‌های پیشنهادی

1. I might buy a new phone next month.
2. The restaurant may be closed on Mondays.
3. They might not know the address.
4. We may go to the north for Nowruz.
5. He could be stuck in traffic.