used to و would: قبلاً این‌طور بود

به بچگی‌تان فکر کنید. شاید تابستان‌ها خانه‌ی مادربزرگ می‌رفتید، یا از سبزیجات بدتان می‌آمد. انگلیسی برای این خاطره‌ها ابزار مخصوصی دارد؛ چیزی شبیه «قبلاً ... می‌کردم» در فارسی.

used to

used to + فعل ساده — عادت یا وضعیتی در گذشته که عوض شده:

• I used to bite my nails. — قبلاً ناخن می‌جویدم (الان نه).
• There used to be a cinema on this street. — قبلاً یک سینما توی این خیابان بود.
• She didn't use to like coffee. — بعد از did، use بدون d نوشته می‌شود.
• Did you use to have long hair? — قبلاً موهات بلند بود؟

would: تعریف کردن با حس نوستالژی

برای کارهای تکراری (نه وضعیت‌ها) می‌شود از would هم استفاده کرد. لحن گرم و کمی ادبی دارد:

On Friday evenings, my father would take us to the park and we would eat ice cream by the river. — عصرهای جمعه پدرم ما را پارک می‌برد و کنار رودخانه بستنی می‌خوردیم.

اما با وضعیت نه: I used to have a bike ✓ / I would have a bike ✗.

شبیه ولی متفاوت: be used to

معنی این یکی کاملاً فرق دارد: «به چیزی عادت داشتن»، یعنی برایتان عادی بودن:

«عادت داشتم» در فارسی می‌تواند هر دو معنی را بدهد و برای همین قاطی می‌شوند. از خودتان بپرسید: تمام شده (used to)، یا حرف از کنار آمدن با چیزی است (be used to)؟

تمرین

1. I ___ play the violin, but I stopped when I was 15.
2. After two years in London, he's ___ driving on the left.
3. ___ you ___ walk to school?
4. When we were young, my aunt ___ tell us stories every night. (با would)
5. I can't ___ this cold weather!
6. We ___ have a TV until 2005. (منفی)